Dom, który dziś nosi imię Stefana Żeromskiego, wcale nie powstał z myślą o pisarzu. Zaczął go budować kto inny i z zupełnie innego powodu.
Willa, której nie zdążono dokończyć przed wojną
Działkę na rogu dzisiejszych ulic Żeromskiego i Sienkiewicza kupił przed 1914 rokiem malarz Zdzisław Jasiński. Projekt willi powierzył przyjacielowi, architektowi Zenonowi Chrzanowskiemu, który prowadził w Warszawie biuro przy ulicy Smolnej. Chrzanowski nie był postacią przypadkową: zaprojektował między innymi ogrodzenie warszawskiego pomnika Mickiewicza, balustrady klatki schodowej w gmachu Zachęty i duży budynek gimnazjum przy Smolnej.
Budowa ruszyła tuż przed wybuchem I wojny światowej i wojna ją przerwała. Dom stanął w stanie surowym i tak, bez wykończenia, przetrwał do 1920 roku.
To jeden z rozdziałów naszego przewodnika w mieście Konstancin-JeziornaKupił go Żeromski
W 1920 roku niedokończoną willę nabył, za pośrednictwem wydawcy Mordkowicza, Stefan Żeromski. To on nadał jej nazwę Świt. Pisarz zamieszkał tu z drugą żoną Anną i córką Moniką. Przez pierwsze dwa lata mieszkali w Konstancinie przez okrągły rok, później traktowali dom jako letnisko, na zimę wracając do Warszawy. Elektryczności początkowo nie było, doprowadzono ją dopiero w połowie lat dwudziestych.
W tym domu powstało jedno z najważniejszych dzieł Żeromskiego, „Przedwiośnie”. Dwa opowiadania, „Wilgę” i „Pomyłki”, pisarz osadził wprost w konstancińskim krajobrazie i to letnisko im dedykował. Żeromski chodził na spacery po okolicy i zajmował się przydomowym ogrodem. Mieszkał w willi Świt do śmierci w listopadzie 1925 roku.
Po śmierci pisarza
Dom przeszedł na własność żony i córki. W maju 1944 roku willę zajęli Niemcy, a jej wyposażenie zniszczono. Po wojnie właścicielki wróciły, choć w domu zamieszkało wtedy kilka rodzin. Wnętrza z czasów pisarza udało się jednak zachować i to one są dziś największą wartością tego miejsca.
Willa mieści muzeum Stefana Żeromskiego z jego gabinetem, meblami, zdjęciami rodzinnymi i pierwszymi wydaniami książek. Stoi przy ulicy Żeromskiego 4 , kilkadziesiąt metrów od willi Anna i secesyjnych domów alei Sienkiewicza.
Zwykły letniskowy dom
Świt nie jest pałacem. To murowany, otynkowany dom pod czterospadowym dachem krytym dachówką, z gankiem i tarasem, których drewniane balustrady wycięto w geometryczną kratownicę malowaną na biało. W pokojach zachowały się piece kaflowe, a wewnętrzne schody dostały ażurową drewnianą balustradę o prostym, prostokątnym wzorze. Zwykły letniskowy dom, w którym akurat mieszkał Żeromski.
Wszystkie zabytki opisywane na blogu zaznaczyliśmy na naszej interaktywnej mapie.
Konstancin-Jeziorna — inne miejsca
- Dom Artystów Weteranów w Skolimowie Dom Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie: dom aktorów zbudowany przez ZASP w 1927 roku dla emerytowanych artystów, działa do dziś.
- Hugonówka: pierwszy zakład leczniczy Konstancina Hugonówka w Konstancinie: pensjonat i pierwszy zakład przyrodoleczniczy Hugona Seydla z 1902 roku, od którego zaczęło się uzdrowisko nad Jeziorką.
- Kolej Wilanowska: kolejka, która stworzyła Konstancin Kolej Wilanowska pod Warszawą: wąskotorówka, która dowoziła letników do Konstancina, oraz jej ślady: parowozownia w Chylicach i dworzec w Klarysewie.
- Papiernia Mirków i fabryczna Jeziorna Papiernia w Jeziornie pod Konstancinem: fabryka papieru z rodowodem sięgającym XVIII wieku, osada robotnicza Mirków, kino, dom dyrekcji i Stara Papiernia.
- Pensja Pawlickiej, dawna szkoła w Konstancinie Dawna pensja Pawlickiej przy Słonecznej w Konstancinie: szkoła z 1911 roku prowadzona przez metodystów, potem ochronka i dom dziecka.
- Willa Maryla w Konstancinie Willa Maryla przy Sienkiewicza 19 w Konstancinie: jeden z pierwszych pensjonatów letniska, dzieło Józefa Piusa Dziekońskiego, i plan jej ratunku.
- Zabytkowe wille Konstancina Przewodnik po zabytkowych willach Konstancina: willa Pod Dębem, domy, które architekci zbudowali sobie sami, wille piwowarów i drewniana Leśniczówka.
- Wille pisarzy i uczonych w Konstancinie Konstancińskie wille i ich lokatorzy: filozof Tatarkiewicz, historyk Halecki, poeci Gajcy i Stroiński, pisarz Choromański i feministka Kuczalska-Reinschmit.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
Bibliografia
- J. Kasprzycki, M. Stępień, Warszawskie Pożegnania nr 549, Dom „Pod Jesionem”, „Życie Warszawy” 1980, nr 257
- S. Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954
- J. Kądziela, Żeromski w Warszawie niepodległej, „Kronika Warszawy” 1981
Źródła internetowe