Hugonówka: pierwszy zakład leczniczy Konstancina

Konstancin sprzedawano jako miejsce zdrowe, ale przez pierwsze lata było to raczej hasło reklamowe niż fakt. Prawdziwe uzdrowisko zaczęło się od jednego budynku przy ulicy Mostowej i od jednego człowieka.

Hugon Seydel i jego zakład

Człowiek nazywał się Hugon Seydel. Był warszawskim sędzią, honorowym konsulem Królestwa Serbii i współwłaścicielem rodzinnej firmy winiarskiej, a przy tym jedną z osób, które najmocniej wpłynęły na rozwój tutejszego letniska. To on na początku XX wieku wzniósł nad rzeką Jeziorką pensjonat połączony z pierwszym w okolicy zakładem przyrodoleczniczym. Budynek nazwano od jego imienia Hugonówką. Projekt przypisuje się Karolowi Kozłowskiemu, a prace budowlane prowadził Hugo Kuder.

Przyrodolecznictwo brzmi dziś tajemniczo, ale chodziło o leczenie prostymi, naturalnymi środkami: wodą, kąpielami, ruchem i wdychaniem leczniczych oparów. W Hugonówce urządzono więc łazienki z wannami i natryskami, salę gimnastyczną oraz inhalatorium, czyli pomieszczenie do wziewań. Na piętrze były apartamenty z łazienkami i tarasami, a wyżej pokój z dużym tarasem obwiedzionym stalową balustradą. Do budynku należała też przystań kajakowa nad Jeziorką, po której zostały już tylko murowane słupy dawnej bramki.

Od tego zaczęło się uzdrowisko

Zakład Seydla był skromny, ale spełniał ówczesne wymogi i pokazał, że pomysł ma sens. To od niego liczy się lecznicza historia Konstancina. W 1917 roku osada otrzymała oficjalne prawa uzdrowiska i zaczęła działać pod nazwą „Osada i Uzdrowisko Konstancin”. Warszawska prasa polecała ją wtedy osobom z dolegliwościami nerwowymi i sercowymi.

Seydel odcisnął się na okolicy jeszcze mocniej. W Skolimowie postawił własną okazałą rezydencję, willę nazwaną „Zagłobin”, o której piszemy razem z innymi willami Konstancina.

Kolejne wcielenia budynku

Hugonówka przez sto lat pełniła coraz to nowe funkcje. W dwudziestoleciu należała do rodziny Andrzejewskich, która ją przebudowała, dodając od frontu kolumnowy ganek z tarasem na górze. W czasie okupacji urządzono w niej fabrykę wyrobów futrzarskich na potrzeby niemieckiego wojska. Po wojnie mieściło się tu kolejno kino Beata, dom kultury i pub. Podczas przystosowywania skrzydła do funkcji kina w latach dziewięćdziesiątych piętro i poddasze strawił pożar, po którym założono nową, stalową konstrukcję dachu.

Dziś w Hugonówce działa Konstanciński Dom Kultury, a w jednej z sal urządzono ekspozycję poświęconą historii miasta. Budynek stoi przy ulicy Mostowej 15 , tuż nad rzeką.

Wszystkie zabytki opisywane na blogu zaznaczyliśmy na naszej interaktywnej mapie.