Wieża ciśnień w Lęborku: wieża Bismarcka i punkt widokowy

Na szczyt wieży ciśnień w Lęborku prowadzą 143 stopnie. Taras widokowy na górze to najwyżej położony punkt widokowy w mieście, 133 metry nad poziomem morza. Wieża stoi na wzgórzu w parku im. Bolesława Chrobrego , przy ulicy Pięknej 1.

Zbudowano ją w 1912 roku razem z miejskimi wodociągami. Była jednocześnie pomnikiem: jedną z około 240 wież wzniesionych ku czci kanclerza Ottona von Bismarcka.

Wodociąg i pomnik w jednym

Wieżę zaprojektował lęborski architekt o nazwisku Wendel. Prace trwały od 1 kwietnia 1910 do 20 kwietnia 1912 roku, a w listopadzie 1912 roku wodociągami popłynęła woda. Wieża ma 31 metrów wysokości i 13-metrową wieżyczkę widokową.

Na Pomorzu stało sześć wież Bismarcka. Pięć z nich przetrwało, w tym lęborska. Wieża nadal zaopatruje miasto w wodę.

Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieLębork: krzyżackie miasto nad Łebą i Baszta Bluszczowa

Restauracja Bismarckturm i reflektor dla samolotów

Obok wieży działała restauracja Bismarckturm. Zastąpiła wcześniejszą gospodę Wilhelmshöhe, zlikwidowaną w 1911 roku. Sezonowo działała jeszcze w latach 60. XX wieku.

W latach 30. na wieży zamontowano reflektor lotniczy. Wskazywał drogę samolotom na linii z Berlina do Królewca.

Park na wzgórzu

Park im. Bolesława Chrobrego leży na wzgórzu przy ulicy Gdańskiej. Od połowy XVIII wieku był tu stary cmentarz żydowski. Dziś nie ma na nim ogrodzenia ani widocznych nagrobków, zostały tylko fragmenty zniszczonych płyt. Część z nich prawdopodobnie użyto do budowy schodów prowadzących do wieży.

Oddział muzeum

Wieża jest oddziałem Muzeum w Lęborku, którego główna siedziba mieści się w kamienicy Nipkowów przy ulicy Młynarskiej. Wstęp jest bezpłatny. W 2024 roku wieżę odnowiono.

Na dolnym poziomie urządzono wystawę archeologiczną. Opowiada o okresie wpływów rzymskich, wędrówce ludów i wczesnym średniowieczu na ziemi lęborskiej. Pokazuje zabytki kultury wielbarskiej z cmentarzysk w Czarnówku i Wilkowie. Wśród nich są szklane naczynie w kształcie ryby i puchar zdobiony łabędziami, znalezione w grobie w Czarnówku i datowane na przełom II i III wieku. Jest też skarabeusz, egipski amulet w kształcie żuka. Osobna prezentacja wyjaśnia, jak działały miejskie wodociągi.