Zabytki z tego wpisu i całej serii zobaczysz na naszej mapie →
Linię kolejową z Pilawy przez Tłuszcz do Ostrołęki oddano do użytku w 1897 roku, a osiem lat później, w 1905, przy dzisiejszej ulicy Okrzei stanął murowany dworzec. Wcześniej mógł tu działać tymczasowy budynek drewniany, ale to ten z 1905 roku przetrwał do naszych czasów, i to bez większych przeróbek.
Kamień i cegła
Dworzec zbudowano z czerwonej cegły, obustronnie otynkowanej, ale jego podmurówkę oblicowano ciosami z kamieni polnych, tego samego materiału, z którego wznoszono filary kolejowego mostu na Bugu. To parterowy budynek na wysokim cokole, z niską ścianką podnoszącą mury pod dachem i lekko wysuniętymi narożami, nakryty dachami dwuspadowymi. Otwory okienne i drzwiowe pozbawiono ozdobnych opasek, więc całość robi wrażenie surowej i użytkowej.
W środku największą przestrzenią jest poczekalnia, wyłożona drobną ceglastą terakotą. W jej ścianie zachowały się okienka dawnej kasy bagażowej i biletowej, a w bocznych pomieszczeniach pokoje zawiadowcy stacji z kaflowymi piecami. Starszą, północną część budynku przykryto drewnianymi stropami, młodszą, dobudowaną od południa w pierwszej połowie XX wieku, stropami betonowymi. Na północ od dworca stoi jeszcze rampa przeładunkowa z magazynem, pochodząca z czasu budowy mostu i linii.
Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieWyszków: miasto biskupów płockich nad Bugiem
Stacja, która przywoziła letników
Pod koniec XIX wieku stacja leżała na uboczu, daleko od miejskiego rynku. A jednak to właśnie ona odmieniła Wyszków. Podróż z warszawskiego Dworca Petersburskiego trwała około półtorej godziny, więc mieszkańcy stolicy chętnie przyjeżdżali nad Bug na wypoczynek. Dworcowy bufet cieszył się wśród podróżnych taką popularnością, że zapamiętano go w miejscowych kronikach.
Kolej przywiozła do Wyszkowa też przemysł. Wzdłuż torów pojawiły się bocznice i składy, a przez stację miasto połączyło się z resztą kraju. Wyszkowski dworzec należy do tej samej fali kolejowej architektury, co znacznie okazalszy dworzec w Grodzisku Mazowieckim, zbudowany dwadzieścia lat później w narodowym „stylu dworkowym”. Ten w Wyszkowie jest starszy, skromniejszy i bliższy surowej ceglanej architekturze kolei rosyjskiej.
Drugie życie
Po latach dworzec przeszedł w ręce miasta. Gmina odkupiła go od kolei wraz z przyległymi gruntami, a w jego wnętrzu, obok obsługi podróżnych, urządzono galerię sztuki. Ponadstuletni budynek, który zaczynał jako stacja na skraju rolniczej mieściny, stał się jednym z miejskich adresów kultury.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
- Dworzec kolejowy w Wyszkowie, oprac. Dagmara Maraśkiewicz, 2019
Bibliografia
- P. J. Kosiński, Stacja Wyszków. Historia kolei na Ziemi Wyszkowskiej (1894–1913)