Drewniany kościół w Rybienku Leśnym

W 1926 roku hrabia Skarżyński, właściciel Rybienka, rozparcelował swój podwyszkowski majątek. Na sprzedanych działkach, wśród sosen na wysokim brzegu Bugu, zaczęło rosnąć willowe osiedle. Nowym mieszkańcom szybko zabrakło własnego kościoła, bo do parafialnego świętego Idziego było daleko.

Kościół dla nowego osiedla

Filialny kościół stanął w międzywojniu pośrodku jednorodzinnego osiedla, przy zbiegu ulic Słowackiego i Alei Wolności , otoczony metalowym ogrodzeniem na betonowym cokole i gęstym drzewostanem iglastym, w którym przeważają sosny.

Świątynię wzniesiono z drewna, z bali kładzionych poziomo jeden na drugim i łączonych na narożach, na fundamentach z kamieni polnych. Dachy pokryto gontem, czyli drewnianymi deszczułkami, a wnętrze przykryto deskowym sklepieniem. Przy ogrodzeniu, po lewej stronie, stoi jeszcze niewielka drewniana kapliczka, także zrębowa. Cała ta grupa, drewniany kościół i kapliczka wśród sosen, jest architektonicznym echem letniskowego charakteru Rybienka, tego samego, który przyciągnął tu pierwszych działkowiczów.

Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieWyszków: miasto biskupów płockich nad Bugiem

Osobna parafia

Przez kolejne dziesięciolecia kościół pozostawał filią parafii świętego Idziego. Dopiero w sierpniu 1975 roku wydzielono z niej osobną parafię pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski, obejmującą Rybienko Leśne. W 1992 roku, bullą „Totus Tuus Poloniae Populus” papieża Jana Pawła II, włączono ją do nowo utworzonej Diecezji Warszawsko-Praskiej.

Rybienko ma dwie twarze i obie wyszły z jednej decyzji. Gdy Skarżyńscy rozprzedali majątek, po dawnej rezydencji został klasycystyczny pałac nad Bugiem, a z rozparcelowanych gruntów wyrosło willowe osiedle z drewnianym kościołem pośrodku. Pałac i drewnianą świątynię dzieli półtora wieku i przepaść w skali, ale łączy je ten sam kawałek wysokiego brzegu rzeki.