Kościół Świętej Trójcy w Mławie

Wieża kościoła Świętej Trójcy stoi przy Starym Rynku i jest pierwszym, co widać, wjeżdżając do centrum Mławy. Kościół, który się na nią składa, jest najstarszą budowlą w mieście, choć jego dzisiejszy wygląd to w dużej mierze robota z końca XIX wieku.

Od gotyku do pożaru

Pierwszy kościół stał w tym miejscu jeszcze przed 1429 rokiem, czyli zanim Mława dostała prawa miejskie. Ten, od którego liczy się historię obecnej świątyni, wzniesiono w 1477 roku. Na przełomie XVI i XVII wieku miał już sześć ołtarzy w nawie głównej i dwa w bocznych kaplicach. W 1692 roku strawił go pożar.

Odbudowę wzięli na siebie księża misjonarze świętego Wincentego a Paulo, którzy przybyli do Mławy w 1712 roku i zostali przy tym kościele na długo. Przez kolejne dekady budowla pozostawała w kształcie z grubsza gotyckim, z dostawianymi kaplicami.

Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieMława: miasto na pruskiej granicy i Pozycja Mławska 1939

Dwie wieże i nowa twarz

Zasadnicza zmiana przyszła w drugiej połowie XIX wieku. Przebudowę prowadził ksiądz Mateusz Świdwiński i to wtedy kościół dostał swój dzisiejszy pokrój. Dobudowano dwie nawy boczne równe szerokości dawnym kaplicom, bryłę wydłużono o przedsionek, a całości nadano neobarokowy wystrój. Powstała nowa fasada z dwiema wieżami wysokimi na trzydzieści dwa metry, tymi, które dziś górują nad rynkiem. Konsekracji nowego kościoła dokonał w 1885 roku biskup płocki Kossowski.

Prace nie skończyły się na tym. Między 1886 a 1906 rokiem, z inicjatywy dziekana księdza Stanisława Ordona, wydłużono prezbiterium i urządzono w nim zakrystię. W 1900 roku ściany pokryła polichromia krakowskich malarzy.

Blizna po wojnie

W 1945 roku zniszczona została prawa nawa boczna, odbudowana zaraz po wojnie. W latach 1952–1954 wnętrze pokrył nową polichromią Władysław Drapiewski z Pelplina. Późniejsze remonty wymieniły hełmy wież i pokrycie dachów. Misjonarze, którzy odbudowywali kościół po pożarze 1692 roku, opiekują się nim do dziś.