Zabytki z tego wpisu i całej serii zobaczysz na naszej mapie →
Na środku Starego Rynku stoi niski, klasycystyczny ratusz z wieżą zegarową. Jest jednym z dwóch punktów, między którymi rozciąga się cały mławski rynek, obok wieży kościoła Świętej Trójcy.
Przywilej od króla, budynek po pożarze
Prawo do zbudowania ratusza dał Mławie Zygmunt Stary w 1545 roku. Tamten pierwszy budynek spłonął w 1767 roku. Obecny wzniesiono piętnaście lat później, w 1782 roku, na fundamentach poprzednika, za pięćdziesiąt tysięcy złotych polskich. Postawiono go w stylu klasycystycznym, tym z czasów panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, choć późniejsze przebudowy sporo w nim zmieniły.
Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieMława: miasto na pruskiej granicy i Pozycja Mławska 1939
Wieża, która przyszła później
Ratusz przez pierwsze dekady stał bez swojego najbardziej rozpoznawalnego elementu. Wieżę zegarową zaprojektowano dopiero w drugiej ćwierci XIX wieku i wzniesiono w 1844 roku, a prace wykończeniowe ciągnęły się do 1846. Dopiero wtedy budynek dostał sylwetkę, którą ma dziś.
W międzyczasie ratusz pełnił funkcję, jakiej nikt by się po nim nie spodziewał. W XIX wieku przez pewien czas jego główna sala służyła miejscowym ewangelikom jako dom modlitwy. Własny kościół przy ulicy Płockiej poświęcili dopiero w 1873 roku. Później budynek wielokrotnie remontowano i przebudowywano, o czym mówią dziewiętnastowieczne akta. Do dziś mieści władze miasta.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
- Ratusz w Mławie, oprac. Jacek Serafinowicz, 1987
Bibliografia
- D. Staszewski, Mława, Warszawa 1907
- J. Ostaszewski, Z dziejów mławskiego Mazowsza, Warszawa 1934
- Wielka Encyklopedia Powszechna Ilustrowana, t. 47, Warszawa 1912