Zabytki z tego wpisu i całej serii zobaczysz na naszej mapie →
Poczta w Oleśnicy stoi na rogu, przy ulicy 3 Maja, i wejściem zwrócona jest wprost w narożnik skrzyżowania. To nie kaprys architekta, lecz wytyczna. Budynek postawiono według typowego wzoru gmachów pocztowych cesarskich Niemiec, a te lokowano na skrzyżowaniach, z wejściem w narożu, żeby były dostępne z obu ulic. Rozczłonkowana bryła z licznymi szczytami i ceglano-piaskowcowymi elewacjami to znak rozpoznawczy tej architektury.
Miasto na szlaku pocztowym
Poczta nie pojawiła się w Oleśnicy przypadkiem. Miasto od dawna leżało na ważnym szlaku. Od 1706 roku biegła tędy jedna z dróg pocztowych łączących Drezno z Warszawą, wiodąca przez Piotrków, Kępno, Oleśnicę, Wrocław i dalej na zachód, przez Görlitz i Budziszyn, do Drezna. Usługi pocztowe działały w mieście już wcześniej, w XVII wieku funkcjonował tu urząd, najpewniej ze stacją dla dyliżansów, a jego rangę odnotował miejscowy historyk w 1707 roku.
Przez blisko dwa stulecia poczta mieściła się w wynajmowanych budynkach. Dopiero pod koniec XIX wieku, gdy ruch pocztowy i telegraficzny rozrósł się na tyle, że potrzebował własnego, reprezentacyjnego gmachu, postawiono budynek, który stoi do dziś.
Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieOleśnica: książęcy zamek od Piastów do Hohenzollernów
Gmach cesarskiej poczty
Teren pod budowę kupiono w 1890 roku, a plan sytuacyjny sporządzono w grudniu 1894 roku, podpisany przez pocztowego radcę budowlanego. Sam gmach wzniesiono prawdopodobnie tuż po 1894 roku, zgodnie z wytycznymi dla budynków Poczty Rzeszy.
Zaprojektowano go w stylu neorenesansu północnoniemieckiego, który pod koniec XIX wieku był w Niemczech typowy dla budynków użyteczności publicznej. Bryła jest mocno rozczłonkowana, a jej elewacje łączą starannie wypalaną cegłę elewacyjną z piaskowcem, z ozdobnymi szczytami i piaskowcowymi portalami. Wewnątrz zachowała się dekoracyjna stolarka drzwiowa z motywami roślinnymi. Pod względem formy i wystroju budynek jest bliski gmachowi urzędu pocztowego we Wrocławiu z 1894 roku, co wskazuje, że oba powstały z tego samego, powtarzalnego wzoru.
Poczta do dziś
Budynek nie zmienił funkcji. Przez cały czas służy jako urząd pocztowy, a około 1970 roku jego elewacje otynkowano i zmodernizowano wnętrza. Stoi na ogrodzonej posesji z ażurowym, metalowym ogrodzeniem na ceglanej podmurówce, a od wschodu zachował się dawny garaż pocztowy.
Poczta cesarska należy do drugiej warstwy w dziejach miasta: nie do książęcej Oleśnicy z zamkiem i murami, lecz do pruskiego, garnizonowego i kolejowego miasta z przełomu XIX i XX wieku, które dobudowało się wokół starego rdzenia. Tę część opisuje osobno przewodnik po mieście.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
- Poczta cesarska, obecnie urząd pocztowy nr 1, oprac. Zdzisław Żak, 2005
Bibliografia
- Das Buch der Stadt Oels, Berlin–Spandau 1930
- U. M. von Büllow, Oels wie wir es kannten, Würzburg 1991