Kamienice wokół przasnyskiego rynku wyglądają na starsze, niż są. Prawie wszystkie powstały w tym samym, krótkim czasie: w latach dwudziestych XX wieku, po tym jak I wojna światowa obróciła miasto w gruzy. W lutym i marcu 1915 roku front zatrzymał się na Przasnyszu, a ostrzał artyleryjski i walki uliczne zniszczyły około siedemdziesięciu procent zabudowy. Po odzyskaniu niepodległości miasto stanęło przed koniecznością szybkiej, niemal całkowitej odbudowy.
Odbudowa nie była chaotyczna. Architekci Kazimierz Saski i Kazimierz Tołłoczko opracowali plan regulacyjny, który porządkował zagospodarowanie miasta, a zwłaszcza okolic rynku. To wtedy przy placu i sąsiednich ulicach wyrosły murowane kamienice mieszkalno-handlowe, z lokalami użytkowymi w parterze i mieszkaniami na piętrach.
Średniowieczna działka, międzywojenna fasada
Nowe domy stanęły na starym rozplanowaniu. Rynek i przyległe ulice rozmierzono jeszcze w średniowieczu, według reguły siatki kwadratów o boku jednego sznura, czyli około 45 metrów. Działki przy rynku były wąskie, na dwa pręty szerokości, około dziewięciu metrów, i głębokie na osiem prętów, mniej więcej trzydzieści pięć metrów. Stąd charakterystyczny układ, który przetrwał do dziś: budynek mieszkalny od frontu, a zabudowania gospodarcze w głębi podwórka.
Fasady utrzymano w duchu skromnego modernizmu. Powtarzają się na nich balkony z żeliwnymi, zdobionymi balustradami, gzymsy dzielące kondygnacje i nadwieszające się nad oknami, ryzality, czyli występy muru, oraz lukarny, małe okna wystające z połaci dachu. Kamienicę przy Rynku 3 wzniesiono w latach 1919–1924, jedną z pierwszych po wojnie, co potwierdza szkic planu miasta z 1916 roku, na którym działki przy Rynku 3, 5 i 7 są jeszcze puste.
To jeden z rozdziałów naszego przewodnika w mieście PrzasnyszKilka adresów pod rynkiem
Najłatwiej obejść je jednym spacerem wokół placu. Kamienica przy Rynku 3 sąsiaduje z Rynkiem 7 , a po przeciwnej pierzei stoi okazalsza kamienica przy Rynku 20 z 1932 roku, z boniowaniem, czyli tynkiem naśladującym układ wielkich kamiennych bloków, i półkolistymi oknami. Do tej samej fali odbudowy należy dom przy ulicy 3 Maja 4 , tuż przy wylocie z rynku. Żaden z tych budynków nie zwraca uwagi z osobna, ale razem tworzą to, co dziś uchodzi za historyczne centrum Przasnysza, choć w większości ma niewiele ponad sto lat.
Wszystkie zabytki opisywane na blogu zaznaczyliśmy na naszej interaktywnej mapie.
Przasnysz — inne miejsca
- Carskie koszary w Przasnyszu Zespół carskich koszar przy ulicy Makowskiej w Przasnyszu z lat 1902–1912. Zdobyty w 1918 roku przez Polską Organizację Wojskową, do dziś wojskowy.
- Cmentarz żydowski w Przasnyszu i dzieje gminy Cmentarz żydowski przy ulicy Leszno w Przasnyszu z lapidarium z ocalałych macew. Historia społeczności, która pod koniec XIX wieku stanowiła ponad połowę miasta.
- Dom Sportowy w Przasnyszu Modernistyczny Dom Sportowy w Przasnyszu z lat 1930–1934, którego kamień węgielny wmurował prezydent Ignacy Mościcki. Dziś Miejski Dom Kultury, w rejestrze zabytków.
- Klasztor kapucynek w Przasnyszu (św. Klary i Józefa) Barokowy kościół i klasztor sióstr w Przasnyszu z lat 1609–1616. Tu żyła błogosławiona Maria Teresa Kowalska, wywieziona z całą wspólnotą do obozu w Działdowie.
- Kolej wąskotorowa w Przasnyszu: dworzec i most Wąskotorowa kolej w Przasnyszu, zbudowana przez wojsko w 1915 roku. Dworzec z 1930 roku i stalowy most na Węgierce po dawnej Mławskiej Kolei Wąskotorowej.
- Kościół i klasztor bernardynów w Przasnyszu Kościół świętego Jakuba i Anny w Przasnyszu, jeden z najpóźniejszych gotyckich w Polsce, ukończony w 1618 roku z fundacji Kostków. Dziś opiekują się nim pasjoniści.
- Kościół Wniebowzięcia NMP w Przasnyszu (fara) Gotycka fara w Przasnyszu z lat 1474–1485, dzwonnica z przełomu XV i XVI wieku, kaplice Kostków i chrzest świętego Stanisława. Najstarszy zabytek miasta.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
- Kamienica Rynek 3, oprac. Wojciech Henrykowski, 1995
- Kamienica Rynek 7, oprac. Anna Frąc, 1996
- Kamienica Rynek 20, oprac. Anna Frąc, 1996
- Kamienica przy ul. 3 Maja 4, oprac. Zygmunt Płochocki, 1996
Bibliografia
- Studium historyczno-urbanistyczne Przasnysza, P.P. PKZ, Warszawa 1980
- Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, Przasnysz i okolice, t. 10, red. I. Galicka, H. Sygietyńska, Warszawa 1980
Źródła internetowe