Kamienice ulicy Warszawskiej w Ciechanowie

Ulica Warszawska wybiega z centrum Ciechanowa w stronę, na którą wskazuje jej nazwa. Po obu stronach ciągnie się zwarty rząd ceglanych kamienic z przełomu XIX i XX wieku. Powstawały jako domy z mieszkaniami na piętrach i sklepami czy warsztatami na parterze, a stawiali je i kupowali miejscowi handlarze. Ten sam secesyjny rozkwit przełomu wieków zostawił po sobie secesyjne kamienice w Mławie.

Kupiecka pierzeja przy drodze na Warszawę

Kamienice stoją ściana w ścianę, tworząc ciągłą pierzeję po obu stronach ulicy. Przed wojną parter wielu z nich zajmowały sklepy. W domu pod Warszawską 14 handlował tekstyliami kupiec Rubinstein, a po 1915 roku budynek przeszedł na własność rodziny Woźniaków. Narożną kamienicę pod Warszawską 18 , przy zbiegu z ulicą Sierakowskiego, postawiła żydowska rodzina Pianków. Wielu właścicieli i sklepikarzy przy tej ulicy przed 1939 rokiem było Żydami.

Domy różnią się w szczegółach elewacji. Jedne mają murowane balkony na żeliwnych wspornikach, inne drewniane werandy i szczyty, a fasady bywają dzielone płaskimi filarami i zdobione tynkowanym detalem. Łączy je materiał, czerwona cegła, i wspólna linia zabudowy, od której żaden z nich nie odstaje.

Sklepy, restauracje i bank na parterach

Parter tych kamienic żył handlem i usługami, a jego funkcje zmieniały się przez dziesięciolecia. Kamienicę czynszową pod Warszawską 34 , wzniesioną około 1880 roku, w czasie drugiej wojny przystosowano na hotel z obszerną salą restauracyjną na parterze. W domu pod Warszawską 66 , naprzeciwko dzisiejszego Muzeum Okręgowego, restauracja działała aż do 1970 roku.

Pierzeję zamyka od południa parterowy gmach dawnego Banku Spółdzielczego, wzniesiony około 1920 roku u zbiegu Warszawskiej i Mickiewicza . Naroża ujęto w nim ozdobnymi filarami, a sufit głównej sali pokryto dekoracyjną sztukaterią z gipsu.

Wszystkie zabytki opisywane na blogu zaznaczyliśmy na naszej interaktywnej mapie.