Ratusz w Świebodzicach: klasycyzm po wielkim pożarze

Pośrodku rynku w Świebodzicach stoi jasny ratusz z wysoką wieżą. Postawiono go po pożarze, który w 1774 roku niemal doszczętnie strawił miasto.

Ratusz po wielkim pożarze

Poprzedni ratusz zbudowano w XVII wieku w konstrukcji szachulcowej, czyli z drewnianego szkieletu wypełnionego gliną albo cegłą. W 1742 roku przerobiono go na kościół ewangelicki. Spłonął w 1774 roku razem z większością miasta. Odbudowa Świebodzic trwała potem do 1811 roku.

Nowy ratusz wzniesiono w latach 1789–1791 według projektu architekta Christiana Friedricha Schultzego. Część opracowań podaje jako rok budowy 1781. Ten sam architekt kilkanaście lat wcześniej zaprojektował nowy kościół dla ewangelików, którzy w pożarze stracili świątynię w starym ratuszu. To dzisiejszy kościół świętych Piotra i Pawła, na północny zachód od rynku.

Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieŚwiebodzice: miasto zegarów Beckera i lnu Kramstów

Jak wygląda ratusz

Budynek ma plan litery T. Jest dwukondygnacyjny i kryty dwuspadowym dachem z dachówki. Szersza, południowa część, czyli poprzeczka litery T, ma pośrodku kwadratową wieżę. Jej dwie górne kondygnacje zwężają się schodkowo, a na szczycie jest czterospadowy hełm. Wieżę przebudowano w 1831 roku.

Od południa, wschodu i zachodu środek ściany lekko wychodzi do przodu i kończy się trójkątnym szczytem z ozdobnymi wazami. Narożniki podkreślają płaskie półfilary wtopione w ścianę, wysokie na cały budynek. Od północy ratusz zamyka wysoki szczyt zakończony półkolem, którego boki schodzą w dół łagodnymi spiralami, także z wazami.

Wnętrze ma dwa rzędy pomieszczeń, a w środku klasycystyczną klatkę schodową.

Przebudowy i dzisiejszy urząd

Ratusz przebudowano w 1910 roku, unowocześniano w 1926 roku i pod koniec XX wieku. Elewacje odnowiono w 2010 roku. W budynku pracuje urząd miasta. W godzinach jego pracy ratusz jest otwarty, z zewnątrz można go oglądać bez ograniczeń.