Zabytki z tego wpisu i całej serii zobaczysz na naszej mapie →
Nad dachami Świebodzic góruje wysoka wieża z ośmioboczną górą i barokowym hełmem. To wieża kościoła świętych Piotra i Pawła , zbudowanego w latach 1776–1779 dla ewangelików.
Kościół dla ewangelików po pożarze
W 1742 roku stary ratusz Świebodzic, drewniano-murowany budynek z XVII wieku, przerobiono na kościół ewangelicki. W 1774 roku ten kościół spłonął w wielkim pożarze miasta. W 1776 roku zaczęto budować nową, późnobarokową świątynię, na północny zachód od rynku, w obrębie starego miasta. Zaprojektował ją Christian Friedrich Schultze, który kilkanaście lat później zaprojektował też nowy ratusz.
Kościół był ewangelicki do 1945 roku. Potem przejęli go katolicy. Remontowano go w 1967 roku, w latach 1974–1975 i w 2013 roku.
Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieŚwiebodzice: miasto zegarów Beckera i lnu Kramstów
Wieża i bryła
Z góry kościół przypomina krzyż o krótkich ramionach: do prostokątnego wnętrza w połowie długości dochodzą dwa płytkie boczne skrzydła. Przy wejściach dostawiono przedsionki. Na ścianach biegną dwa rzędy okien zamkniętych półkoliście. Nawę i ramiona kryją dachy z dachówki.
Wieża od zachodu jest w dole kwadratowa, z podwójnymi płaskimi półfilarami na narożnikach. Kwadratową część zamyka balustrada z wazami, a nad nią wieża przechodzi w ośmiobok z barokowym hełmem.
Empory, ołtarz i organy
Wnętrze otaczają z trzech stron drewniane empory, czyli galerie dla wiernych, w dwóch kondygnacjach. Pierwotnie biegły dookoła całego kościoła. Wspierają je wysokie, gładkie kolumny, sięgające przez oba poziomy.
Ołtarz główny z figurami świętych Piotra i Pawła przerobiono z pierwotnego rokokowego ołtarza ambonowego z 1779 roku. W takim ołtarzu, charakterystycznym dla świątyń ewangelickich, ambona i ołtarz tworzyły jedną całość. Ambona stoi dziś osobno. Jest klasycystyczna, z końca XVIII wieku, podobnie jak kamienna chrzcielnica. Rokokowa, rzeźbiona obudowa organów powstała w 1779 roku, razem z kościołem.
Kościół jest zwykle zamknięty. Z zewnątrz można go oglądać bez ograniczeń.
Źródła
Bibliografia
- Zabytki Sztuki w Polsce. Śląsk, Warszawa 2006