Hotel Polonia w Dzierżoniowie, dawny Kaiserhof z 1908 roku

Nad narożnym wejściem do dawnego hotelu przy ulicy Sienkiewicza wysuwa się trzypiętrowy wykusz, w którym mieściły się najlepsze apartamenty. Pod jego oknami biegnie pas rzeźb postaci z mitologii, ustawionymi na małych cokołach, a między nimi wiszą girlandy i wazy z owocami. Hotel otwarto w 1908 roku pod nazwą Kaiserhof. Budowę wykonała dzierżoniowska firma Roberta Klatta, jednego z najważniejszych budowniczych w mieście.

Kaiserhof nad Piławą

Hotel stoi na południowy zachód od starego miasta, poza dawnymi murami, na lewym brzegu rzeki Piławy. Tyłem jest zwrócony do rzeki, a frontem do skrzyżowania ulic. Pod pierwotną nazwą figuruje na planach miasta aż do okresu międzywojennego. Ostateczny kształt bryły i wystrój dostał przy rozbudowie w latach dwudziestych XX wieku.

Robert Klatt żył w latach 1862–1932 i działał głównie w Dzierżoniowie. Jego firma postawiła też w 1894 roku willę przy ulicy Szkolnej, opisaną przy willach fabrykantów w Dzierżoniowie.

Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieDzierżoniów: sukiennicy, fabrykanci i młyn Hilberta

Fasada z wykuszami i loggiami

Budynek ma dwa skrzydła ustawione pod rozwartym kątem, tak że z góry przypomina literę L. Jest podpiwniczony, ma cztery kondygnacje i piątą na poddaszu. Każda część dachu ma inny kształt: łamany, dwuspadowy, wygięty albo w kształcie namiotu. Bryłę ożywiają wykusze, czyli wysunięte przed lico zabudowane balkony, występy ścian, nisze, okienka w dachu, wysokie szczyty i balkony.

Fasada liczy szesnaście osi okiennych i łamie się na narożniku. Okna rozmieszczono celowo nierówno. Nad parterem zawieszono trójbocznie zamknięte wykusze. Narożnik ścięto i umieszczono w nim główne wejście, zamknięte łukiem. Nad nim wznosi się wykusz z apartamentami. Rzeźby zdobią też okna restauracji we wschodnim skrzydle: są tu małe nagie chłopięce postacie, czyli putta, wazy z owocami i girlandy. Pod oknami jednego z wykuszy biegnie fryz z ludzkimi głowami. Loggie, czyli balkony wpuszczone w głąb ściany, zamknięto owalnymi łukami, a w dole ogranicza je żeliwna balustrada.

Styl budynku opisuje się jako późną, uspokojoną secesję, z dodatkiem ozdób zaczerpniętych z baroku. Secesyjny jest kształt bryły, z wykuszami i szczytami, i swobodny, niesymetryczny układ okien. Barokowe są girlandy, wazy i rzeźby figuralne.

Wnętrza dawnego hotelu

W sieni ułożono posadzkę z dwubarwnego lastryka, czyli szlifowanej masy z drobnych kamieni, a w pokojach parkiet w kratę albo w jodełkę. Główne i boczne schody wykonano z lastryka, z ozdobną stalową balustradą o wzorze geometrycznym i roślinnym oraz z giętymi drewnianymi poręczami. Drzwi otwierane w obie strony miały szlifowane szyby i półokrągłe okienka nad sobą. Zachowały się mosiężne klamki i okucia. Drzwi frontowe, dwuskrzydłowe, mają nad sobą okienko podzielone koncentrycznie i skrzydła z drewnianymi ornamentami roślinnymi.

Na parterze była recepcja, restauracja i sale rozrywkowe. Na pierwszym piętrze urządzono apartamenty i pokoje gościnne najwyższego standardu, jasne, z zachowaną stolarką i ozdobnymi gzymsami. Pokoje na wyższych piętrach i na poddaszu były niższe, słabiej oświetlone i skromniejsze.

Hotel Polonia

Po 1945 roku budynek był miejskim hotelem „Polonia”, a zarazem hotelem pracowniczym zakładów radiowych „Diora”. Kilka razy przerywano jego działalność, bo budynek zalewała powódź. Stoi pod adresem Sienkiewicza 4 .