Na wysokiej skarpie nad Sierpienicą, na wschód od Starego Rynku, stoi niski drewniany budynek, który w mieście zna każdy pod nazwą Kasztelanka. Nazwa jest myląca. Nie mieszkał tu żaden kasztelan, a i dworem ten dom nigdy nie był. Przylgnęła do niego dopiero w latach 50. XX wieku, dość przypadkowo, i została.
Nie dwór, tylko lamus
W rzeczywistości był to lamus dworski, a więc rodzaj spichlerza i budynku pomocniczego, jeden z kilku obiektów rozległego zespołu dworskiego, jaki istniał w tym miejscu przez wieki. Do zespołu należały jeszcze między innymi duży dwór, drewniana oficyna, stajnia, dwie stodoły i karczma. Właściwego dworu już nie ma; przetrwał tylko ten niepozorny budynek gospodarczy.
Ślad po dawnej, większej zabudowie kryje się pod ziemią. Drewniany dom stoi na kamienno-ceglanych piwnicach, które są od niego starsze o jakieś trzysta lat: ich sklepienia, murowane w łagodne łuki, datuje się na XVI wiek. Piwnice wystają ponad metr poza obrys budynku, co znaczy, że stała tu kiedyś budowla znacznie większa, prawdopodobnie strawiona przez jeden z pożarów nawiedzających miasto.
To jeden z rozdziałów naszego przewodnika w mieście SierpcDach, jakiego nie ma nigdzie indziej
Sam lamus przy ulicy Kasztelańskiej 2 to budynek drewniany, parterowy, zbudowany z poziomo układanych bali, łączonych w narożach na tak zwany rybi ogon. W dostępnych opracowaniach datuje się go na koniec XVIII wieku, około 1780 roku, ale użyte tu techniki ciesielskie dopuszczają, że powstał wcześniej, na początku XVIII, a może nawet w końcu XVII wieku.
Największą osobliwością jest dach. To dwuspadowy dach polski, forma znana w kraju od końca XVII wieku, w której dwie połacie mają różny kąt nachylenia. Zwykle łagodniejsza jest połać górna. W Kasztelance jest odwrotnie: to dolna połać opada łagodniej niż górna, i pod tym względem dach ten uchodzi za rozwiązanie niespotykane nigdzie indziej w Polsce. Pierwotnie kryła go strzecha, co samo w sobie było już rzadkością; ostatnio zastąpiono ją papą.
Właściciele i legenda
Budynek często zmieniał gospodarzy. W XX wieku należał do rodziny Ley, potem Szpilów, w 1978 roku wykupiło go państwo, a od kilku lat jest znów w rękach prywatnych. Przez pewien czas mieściła się w nim filia miejskiej biblioteki.
Z Kasztelanką wiąże się też miejscowa legenda. Ma z niej prowadzić tajemny podziemny tunel, w jednej wersji do klasztoru benedyktynek na wzgórzu Loret, w innej do dawnego kościółka świętego Rocha. Po klasztorze, do którego rzekomo prowadzi, można dziś oprowadzić się osobno w naszym wpisie o sanktuarium i benedyktynkach w Sierpcu.
Wszystkie zabytki opisywane na blogu zaznaczyliśmy na naszej interaktywnej mapie.
Sierpc — inne miejsca
- Ślady carskiego garnizonu w Sierpcu Garnizon carski w Sierpcu zostawił po sobie cerkiew, łaźnię pułkową, maneż i koszary. Ślad rosyjskiej kawalerii, która na dwadzieścia lat rozłożyła się w mieście i odmieniła jego architekturę.
- Klasztor benedyktynek i sanktuarium w Sierpcu Klasztor benedyktynek w Sierpcu i sanktuarium Matki Bożej Sierpeckiej: gotycki kościół na wzgórzu Loret, cudowna figura sprzed sześciu wieków i dzwonnica, która niejeden dzwon przeżyła.
- Kościół farny w Sierpcu Kościół farny w Sierpcu pod wezwaniem świętych Wita, Modesta i Krescencji: gotycko-barokowa świątynia z XV wieku, fundacja Sieprskich, z kaplicą grobową dawnych właścicieli miasta.
- Kościół świętego Stanisława Kostki w Sierpcu Kościół św. Stanisława Kostki w Sierpcu zbudowali w 1913 roku miejscowi ewangelicy. Po wojnie katolicki, dziś neogotycki, jest jedyną pamiątką po protestanckiej społeczności miasta.
- Zabytkowe domy i kamienice Sierpca Zabytkowe domy Sierpca to miasto w połowie drewniane, w połowie murowane: zrębowe chałupy z ozdobną wnęką wokół drzwi i ceglane kamienice czynszowe ze sklepami na parterze.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
- Lamus dworski w Sierpcu, oprac. Tomasz de Rosset, 1986
Bibliografia
- Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, t. X, woj. warszawskie, z. 23 pow. sierpecki, Warszawa 1971