Zabytki z tego wpisu i całej serii zobaczysz na naszej mapie →
Osada fabryczna dawała robotnikom nie tylko pracę i mieszkanie, ale też opiekę, gdy zachorowali. Szpital w Żyrardowie powstał w tej samej dzielnicy co domy robotnicze, szkoły i biblioteka, wzniesione dla ludzi pracujących w zakładach lniarskich.
Lecznica z lat 90. XIX wieku
Główny budynek szpitala przy Limanowskiego 30 postawiono w latach 1892–1894. Razem z nim, od samego początku, działał osobny pawilon dla chorych na płuca. Budynek pełni funkcję szpitala do dziś.
Ten wpis to rozdział przewodnika po mieścieŻyrardów: całe miasto zbudowane przez jedną fabrykę lnu
Pawilony między wojnami
Po pierwszej wojnie światowej szpital rozbudowano. Około 1920 roku stanął nowy pawilon na wydłużonym rzucie, z dwoma bocznymi występami i wysokim, łamanym dachem z okienkami. Jego ceglane ściany podzielono pionowymi pasami surowej cegły i jasnymi, otynkowanymi polami z oknami, a pod oknami umieszczono owalne medaliony. Mieściły się w nim między innymi oddziały neurologiczny i płucny.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
- Szpital w Żyrardowie, oprac. Jolanta Burian
- Pawilon płucny szpitala w Żyrardowie, oprac. Halina Lisińska, 1998
- Pawilon szpitalny (neurologiczno-płucny) w Żyrardowie, oprac. Wiesław Sawicki
Bibliografia
- Żyrardów. Dokumentacja konserwatorska urbanistyczno-architektoniczna, PKZ Warszawa 1976
