Na cmentarzu parafialnym przy Lubiejewskiej , wśród murowanych grobowców, stoi budowla z zupełnie innego materiału i z innej epoki niż ceglane śródmieście Ostrowi. To drewniana kaplica pod wezwaniem świętej Zofii, wzniesiona około 1830 roku. Jest najstarszym zachowanym zabytkiem miasta i jednym z niewielu śladów drewnianej, przedceglanej Ostrowi.
Kaplica grobowa Barzykowskich
Kaplicę zbudowano jako grobowiec dla Zofii z Przyjemskich Barzykowskiej, żony burgrabiego łomżyńskiego, czyli zarządcy tamtejszego zamku i urzędnika grodzkiego. Rodzina Barzykowskich należała do miejscowego ziemiaństwa, a swoich zmarłych chowała właśnie tutaj. W środku zachował się klasycystyczny nagrobek Kajetana Barzykowskiego, sędziego pokoju, oraz tablice epitafijne poświęcone Antoniemu Liberadzkiemu, zmarłemu w 1839 roku, i Zuzannie Barzykowskiej, zmarłej w 1854 roku. Kaplica służyła więc jednej rodzinie przez kilka pokoleń.
To jeden z rozdziałów naszego przewodnika w mieście Ostrów MazowieckaCiesielska robota sprzed dwustu lat
Budowla jest w całości drewniana, zbudowana z ułożonych poziomo sosnowych bali, czyli w konstrukcji zrębowej, postawionych na dębowej belce podwalinowej i niskiej podmurówce z cegły i kamieni polnych. W narożach bale spleciono ciasnym zamkiem ciesielskim tak, że nie wystają na zewnątrz, a ściany obito z wierzchu pionowymi deskami. To klasyczna, staranna robota ciesielska pierwszej połowy XIX wieku.
Kaplica jest jednym wnętrzem, bez oddzielonej części ołtarzowej, a z tyłu jej ściany załamują się w trzy boki. Dwuspadowy dach kryty blachą zwieńczono na kalenicy czworoboczną wieżyczką z małym dzwonem, nakrytą baniastym hełmem z krzyżem. Wewnątrz jest płaski strop z desek, a od strony wejścia nadwieszono chór muzyczny z ażurową balustradą. Ołtarz ma postać skromnego, murowanego bloku. Cała forma budowli, prosta i wyważona, jest klasycystyczna.
Najwięcej uwagi przyciąga fasada. Jest bezwieżowa i jednoosiowa, zwieńczona trójkątnym szczytem oszalowanym w romby. Dwuskrzydłowe drzwi, deskowane w jodełkę i nabijane ćwiekami, poprzedzają dwa schodki, a nad nimi umieszczono okrągłe okienko, czyli okulus. W szczycie widnieje krzyż, a pod nim pozioma deska z napisem „Matko Boska módl się za nami”.
Osiemnastowieczny Chrystus w szczycie
W szczycie fasady kaplicy znajduje się jej najcenniejszy element: osiemnastowieczna rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego. Jest więc starsza od samej kaplicy o dobre kilkadziesiąt lat, co znaczy, że trafiła tu z jakiegoś wcześniejszego miejsca. Umieszczono ją na zewnątrz, nad wejściem, od strony głównej alei cmentarza.
Kaplicę wzniesiono z drewna w czasach, gdy całe miasteczko było jeszcze drewniane. Gdy pół wieku później Ostrów zaczęła stawiać ceglane kościoły i hale, ten mały grobowiec Barzykowskich został jednym z nielicznych zachowanych przykładów wcześniejszej, drewnianej zabudowy.
Wszystkie zabytki opisywane na blogu zaznaczyliśmy na naszej interaktywnej mapie.
Ostrów Mazowiecka — inne miejsca
- Gmach liceum Kopernika w Ostrowi Mazowieckiej Gmach liceum im. Mikołaja Kopernika w Ostrowi Mazowieckiej z lat 1923–1928: okazała neobarokowa szkoła z funduszy sejmiku powiatowego, z wieżami i dziewiętnastoosiową fasadą.
- Kościół Wniebowzięcia NMP w Ostrowi Mazowieckiej Neogotycki kościół Wniebowzięcia NMP w Ostrowi Mazowieckiej z lat 1885–1893: ceglana bazylika z dwiema wieżami, rzeźbami Pruszyńskiego i figurą wzniesioną za ocalenie cara.
- Neogotyckie jatki w Ostrowi Mazowieckiej Neogotyckie jatki w Ostrowi Mazowieckiej z lat 1902–1903: ceglana hala mięsnego targu ze sterczynami i lodownią w piwnicy, od 2018 roku siedziba domu kultury i galerii.
- Żydowska Ostrów Mazowiecka i jej cmentarze Żydowska Ostrów Mazowiecka: społeczność, która przed I wojną była większością miasta, jej dwa kirkuty i koniec, który przyszedł we wrześniu 1939 roku.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
- Kaplica grobowa św. Zofii (Zofii z Przyjemskich Barzykowskiej) w Ostrowi Mazowieckiej, oprac. Piotr Mras, 1986
Bibliografia
- Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, t. X, z. 12, powiat ostrowsko-mazowiecki, oprac. I. Galicka, H. Sygietyńska, Warszawa 1974