Park Czartoryskiej w Radzyminie zajmuje teren między ulicami Żeligowskiego, 11 Listopada i Strzelców Wileńskich. Założono go około 1770 roku, jako ogród krajobrazowy w stylu angielskim. Taki ogród był wtedy nowością: zamiast sztywnych, symetrycznych alej ogrodów francuskich stawiał na swobodne grupy drzew, polany, prześwity z widokiem i wodę o nieregularnym brzegu. Eleonora z Waldsteinów Czartoryska, właścicielka Radzymina i ciotka króla Stanisława Augusta, sprowadzała do niego drzewa z daleka. Sosny amerykańskie przypływały statkami.
Pałac nad stawem
Na wzniesieniu nad stawem stanął jej letni pałac. Projektował go Jan Chrystian Kamsetzer, nadworny architekt Stanisława Augusta, ten sam, który zaprojektował dla niej kościół i dzwonnicę przy nowym rynku.
Wejście od północy prowadziło przez trzy łuki zasłaniające półokrągłą wnękę, w której na tle sklepienia stały dwie rzeźby. Nad wejściem biegła otwarta galeria wsparta na kolumnach, a od strony stawu ścianę zamykało półokrągłe, łukowe podcienie. Każde wejście miało rzeźbioną dekorację.
Bywali tu goście obiadów czwartkowych, czyli tych samych popołudniowych spotkań literacko-naukowych u Stanisława Augusta, w których uczestniczyli Ignacy Krasicki, Adam Naruszewicz i Stanisław Trembecki.
Jak pałac zniknął
Pałac z czasem niszczał, aż rozebrano go w drugiej połowie XIX wieku. Rozbiórkę zaczął w 1870 roku ówczesny właściciel Radzymina, Antoni Skarbek-Kruszewski, a cegły poszły na zabudowania folwarku, czyli majątku rolnego, w Dybowie.
Teren po założeniu zajmowało stopniowo rosnące miasto. Z całości został staw, aleja kasztanowa biegnąca od ulicy 11 Listopada do alei Jana Pawła II, starodrzew wymieszany z samosiejkami oraz jeden budynek.
Domek Ogrodnika
To dawny dom administratora, dziś znany głównie jako Domek Ogrodnika, nazywany też domkiem myśliwskim. Powstał w ostatniej ćwierci XVIII wieku, jest klasycystyczny, murowany z cegły palonej, ze ścianami zewnętrznymi grubości pół metra i kolebkowym, czyli półokrągłym sklepieniem w piwnicy. Stoi we wschodniej części parku, na niewielkim wzgórku, frontem na wschód, a od zachodu opływa go staw.
Po wojnie mieściło się w nim przedsiębiorstwo ogrodnicze, które opiekowało się parkiem. Kiedy w 1998 roku budynek przekazano Towarzystwu Przyjaciół Radzymina, remont zaplanowano, ale nie przeprowadzono. W tym czasie budynek był zdewastowany: bez stropów parteru, bez okien i drzwi zewnętrznych, z zawilgoconymi murami. Zachowała się tylko wewnętrzne drzwi: drewniane, z ozdobnie profilowanymi polami, na fabrycznych zawiasach.
Odbudowa trwała od kwietnia 2018 do września 2019 roku i wymagała ciężkich prac konstrukcyjnych: wzmocniono fundamenty, spięto pękające ściany stalowymi ściągami, a piwnice odcięto od wody szczelną betonową skorupą. Powierzchnia użytkowa to nieco ponad 180 metrów kwadratowych.
W piwnicy urządzono przestrzeń muzealną z info-kioskami o historii Radzymina i o samej Czartoryskiej. Stoi tam model pałacu wydrukowany w 3D. Powstał na podstawie starszej makiety zbudowanej według zachowanych rysunków; tę właśnie makietę można dziś obejrzeć w holu pobliskiej Szkoły Podstawowej nr 1. Parter z antresolą i tarasami przeznaczono na gastronomię i wydarzenia kulturalne, a tarasy ułożono amfiteatralnie, tak by widowni starczyło miejsca również na drugim brzegu stawu.